16) Over het verdragen van elkanders gebreken

 

1. De gebreken, die de mensch in zich zelven of in anderen niet in staat is te verbeteren, moet hij geduldig verdragen, totdat God het anders schikke. 
 Denk, dat het misschien zóó beter is tot beproeving van uw geduld zonder hetwelk onze verdiensten niet hoog te schatten zijn.
 Gij moet nochtans God bidden dat Hij u helpe om zulke bezwaren te overwinnen, of om ze met gelatenheid te verdragen.
In dit gedeelte spreekt dr. Is. van Dijk over lijdzaamheid in plaats van geduld. Lijdzaamheid heeft een veel diepere betekenis dan geduld, begrijp ik op de site van de Digitale Bibliotheek van de Nederlandse Letteren(dbnl). In deze context althans.  

Thomas leefde in het Agnietenbergklooster. Je zou denken dat men daar heilig zou leven. Maar juist Thomas leert mij door dit boekje heen, dat de monniken in het klooster worstelen met dezelfde menselijke eigenaardigheden als wij dat doen. En hij is er hier ook eerlijk over. Als wij niet in staat zijn om onze gebreken te verbeteren óf gebreken van een ander te helpen verbeteren? Is het dan niet hoogmoedig om ongeduldig te zijn ten opzichte van iemand met gebreken? Om geduldig te zijn? Lijdzaam? M.a.w.: volhardend, geduldig en standvastig. Of, zoals men in de 17e eeuwse betekenis eraan hechtte: Het betekende toen 'geduld', samenhangend met 'dulden', dat synoniem is met 'lijden'. Bedoeld was: uithoudingsvermogen(zie DBNL). Het geeft mij veel stof om over na te denken in ieder geval...

2. Indien iemand eens of tweemaal vermaand zijnde, niet toegeven wil, treed daarom met hem in geenen twist, maar laat alles aan God over, opdat Zijn wil geschiede, en Hij verheerlijkt worde in al Zijne dienaren, want Hij kan zeer wel het kwaad in goed verkeeren.
Hierbij moest ik direct denken aan de kerkelijke tucht in Mattheüs 18 vers 15 - 20. Stilletjes schudde ik in eerste instantie mijn hoofd:

Hoe kan Thomas op deze manier met de gebreken van een ander omgaan? Moet je niet juist met iemand anders naar hem/haar toe gaan? Of lees ik gebreken teveel als zonden? 

Maar toen las ik het héle hoofdstuk. Vooral de onbarmhartige dienstknecht(Mattheüs 18: 21-35) kwam binnen. 
Thomas handelt niet zoals de onbarmhartige knecht, realiseerde ik me.

Ben ik daar dan wel toe geneigd?

Omdat ik direct aan de kerkelijke tucht moest denken? Wie heb ik op het oog? De kerkelijke tucht is erop gericht om die persoon te behouden en niet om verloren te laten gaan... (Refoweb, artikel 32 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis en  een interessant interview met ds. Y.  Horjus)
   

 Leer verduldig* zijn in het verdragen van eens anders gebreken en allerlei fouten; want gij hebt er ook velen, die van de andere moeten verdragen worden.
 Indien gij u zelven niet kunt maken gelijk gij zoudt willen zijn, hoe zult gij dan een ander kunnen hebben naar uw welbehagen?
 Wij hebben gaarne dat anderen volmaakt zijn, en onze eigene gebreken(écht een mooi artikel over onze zwakten) verbeteren wij niet. 
Dit is zó herkenbaar voor mij. Voor jou ook? Wanneer iemand mij kwetst of tegenvalt? Ik wil zo graag dat iedereen mij eerlijk en netjes behandelt. Maar dat is natúúrlijk een utopie! Dat kan helemaal niet. Hoe zou het kunnen? Ken ik mezelf zo slecht? Nee toch zeker? Hoe hard ik ook mijn best doe, volmaakt zijn lukt gewoonweg niet. Hoe vaak val ik niet in dezelfde fouten? Telkens weer?! Er was maar Eén Persoon volmaakt: 
De Heere Jezus!(Hebreeën 2 :10,  Hebreeën 5 :8 en Romeinen 5: 12)

3. Wij willen dat anderen streng berispt worden, en hebben niet gaarne dat men ons terecht wijze. 
 Het mishaagt ons dat men anderen te veel vrijheid geeft, en wij kunnen niet verdragen dat men ons iets weigert. 
 Wij willen dat de anderen door wetten ingetoomd worden, en wij zelven willen in niets strenger beteugeld worden.
 Waaruit klaarlijk blijkt, hoe zelden wij voor den evenmensch dezelfde maat gebruiken als voor ons zelven. 
 Indien alle menschen volmaakt waren, wat zouden wij dan om Gods wil van anderen te lijden hebben?
Precies! Hoe goed kent Thomas de mens... Het kan haast niet anders dat hij hier zelf ook mee geworsteld heeft, samen met zijn mede kloosterbroeders. Mede om deze reden(de reden dat de mens is zoals hij is) moest Paulus oproepen tot eensgezindheid en ootmoed** in Filippenzen 2. Lees je mee? Vooral vers 3 laat ik even goed binnenkomen:

Filippenzen 2:3 Doe niets uit eigenbelang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf.

4. Maar nu heeft het de Heer zoo geschikt, opdat wij elkanders last zouden leeren dragen(Galaten 6 vers 2): want niemand is vrij van gebreken, niemand zonder last, niemand voor zich zelven genoeg, of komt toe met zijn eigen wijsheid: maar wij moeten elkander verdragen, elkander troosten, helpen, onderrichten en vermanen.
 Hoeveel deugd ieder mensch bezit, dat blijkt best bij gelegenheid van tegenspoed. 
 Want de gelegenheden maken den mensch niet zwak; maar zij toonen van welke gehalte hij is.
Eerlijk? Dan loop ik regelmatig tegen mezelf aan! Want hoe reageer ik in tegenspoed? Het is een ware oefening van het geloof. Een training, zoals Paulus de wedloop(1Korinthe 9: 24 e.v) beschrijft... Hoe vaak ik mezelf heb moeten vermanen in mijn leven: Yvonne, om Wie draait het leven nou? Om jezelf? Andere mensen? Of de HEERE? Leg alles dan af wat niet gericht is op Hem...

Oefening:

De zwakheden welke wij niet kunnen verbeteren, in ons zelven en in anderen te verdragen, dit is voorwaar een zeer heiligmakende oefening; dit liefdewerk is een voortreffelijk middel om ons den hemel te doen bekomen, want daar is niets geschikter om ons te verootmoedigen** en ons voor God te vernederen, dan het gevoel van onze ellenden, en niets is rechtvaardiger dan van anderen te verdragen hetgeen wij willen dat men van ons verdrage. Wij moeten dan al hetgeen uit de inborst van de evennaaste voorkomt, verduldig verdragen, en niemand iets van onze eigen aard doen lijden. Het is alzoo, volgens de H. Paulus, dat wij elkanders last moeten dragen, en dat wij de wet van Christus zullen volbrengen, die eene wet van liefde is, van zachtmoedigheid en verduldigheid.

Mijn alarmbellen gaan direct rinkelen bij de zin: dit liefdewerk is een voortreffelijk middel om ons den hemel te doen bekomen. Direct dacht ik: Ho Thomas, we komen niet in de hemel omdat we de zwakheden welke wij niet kunnen verbeteren, in ons zelven en in anderen proberen te verdragen... Nee! We gaan verdraagzaam worden, omdat Gods Heilige Geest dit in ons werkt. Mijn reformatorische achtergrond in de Gereformeerde gemeente in Nederland heeft me bijzonder allert gemaakt voor het zelf de eeuwigheid verdienen en alle uitspraken daaromheen... Wél blijft het voor mij staan, dat wat Thomas zegt helder is. Indien je jezelf hebt leren kennen, wéét je dat je niet beter dan een ander bent. En wíé leert je jezelf kennen? Wíé geeft jou de moed naar jezelf te kijken? Denk aan die onbarmhartige dienstknecht(Mattheüs 18: 21-35), waarin de knecht eigenwijs bleef en niet barmhartig wilde zijn om de kleine schuld van zijn mede dienstknecht kwijt te schelden... David heeft hierover een prachtig psalm geschreven. Psalm 139. God kent ons door en door!

Gebed:

Hoe waar is het, o Heer! Dat de tegenstand, met ootmoed en onderwerping gedragen, voordeelig is voor een christen, aangezien hij in hem de deugd zuivert, beproeft en volmaakt. Maar Gij weet hoe lastig ons die beproevingen vallen, en hoe gevoelig wij zijn over hetgeen onze begeerten tegenstaat.
 Gedoog niet, o mijn God, dat wij onze gevoeligheid involgen; maar geef dat wij haar slachtofferen voor het geluk van U te behagen; want alles te gevoelen zonder iets in te volgen, stil te zwijgen als het hart getroffen is, zich te wederhouden als men op het punt is van uit te barsten, dit is onze noodigste oefening en het zekerste teeken van een ware christelijke deugd, die het eeuwig leven verdient. Dit verhopen wij van Uw oneindige goedheid.

Amen. Exact, de puzzelstukjes die menselijkerwijs niet passen,  beginnen op de juiste plaats te vallen:

HEERE leer mij door alle tegenslagen en moeite steeds meer mijn hoop en vertrouwen op U te stellen. Daarbij denk ik aan Zondag 10 van de Heidelbergse Catechismus. Dat ik in voorspoed dankbaar mag zijn, in tegenspoed geduldig en dat ik mij in alles wat mij nog overkomen mag overgeven aan U, mijn getrouwe God en Vader. U vormt mij door alles heen, steeds meer naar hoe U mij hebt bedoeld...

Gedachtzame vragen tot bedachtzame antwoorden:

1. Hoe ga jij met jouw gebreken en zonden om? Ben jij er open over? Of wil je ze liever verbergen? 
2. Wat voor een invloed heeft dit op jouw relatie met God en jouw naaste?
3. Herken jij bij jezelf ergernis vanwege gebreken bij een ander? Hoe ga jij daarmee om? Probeer jij die ander te veranderen? Wie zet jij centraal in die ergernis? De ander, jezelf of God?
4. Ben jij, doordat jij je meer bewust bent van jouw eigen gebreken, begripvoller en verdraagzamer voor een ander?
5. Perfekt zullen wij op déze aarde nooit worden. Vind jij dat moeilijk? Worstel jij daarmee? Welke rol kan hierin de HEERE voor jou spelen?

Deze blogs schrijf ik niet omdat ik alles zo goed weet, want ik heb nog veel te leren en zal nooit uitgeleerd raken hier op aarde. Het geeft mij wel vrede en blijdschap om met de HEERE en Zijn Woord bezig te zijn. Wil je een opbouwende reactie geven? Ik hoor en leer graag van jou!

Vorig hoofdstuk
Dit hoofdstuk lees je op pagina 23 van de vertaling van dr. Is. van Dijk

* Geduldig; Je bent in staat kalm, bedaard en geduldig tegenslagen te verdragen

** Nederigheid en bescheidenheid. Op Christipedia staan deze woorden, tezamen met ootmoed, uitgebreid uitgelegd.

13b) Over het weerstaan aan bekoringen*.

5. De oorsprong van alle kwade bekoringen is ongestadigheid* van het hart, en gering betrouwen op God. Bekoringen kan je vertalen als verzoekingen of beproevingen. Verzocht worden we door de duivel. Beproeft door de HEERE. Hierover kan je lezen op theologie.nl.  

 Want, gelijk een schip zonder roer door de baren heen en weer geslingerd, zoo wordt een krachteloos mensch, die zijne voornemens laat varen, op verschillende wijzen bekoord.
Als ik God, Zijn belofte en Woord niet had? Was ik al vele malen van mening veranderd. Waren in tijden van ruzie relaties gesneuveld, doordat ik er zelf voor zou kiezen, omdat ik de liefde niet meer voelde en mijn eigen mening, gevoelens en behoeften belangrijker vond dan die van de ander. Daarnaast had ik wellicht mijn werk niet meer uitgeoefend, omdat 'poetsen' niet mijn hobby is... In plaats van mijn naaste lief te hebben als mezelf, zette ik mezelf nog meer op nummer één dan ik al doe! Zonder Jezus als Anker in mijn leven, koos ik de politieke partij die voor mij het voordeligst uitpakt en niet wat goed is voor de eer van de HEERE... 
 

Het vuur beproeft het ijzer, en de bekoring den rechtvaardigen mensch.(Eccl. 31) Je leest in Ecclesiates óf Jezus Sirach hoofdstuk 31 duidelijk wat er gebeurt wanneer we ons overgeven aan de verleiding óf wanneer we er verstandig mee omgaan. M.a.w. het vuur van de beproeving laat zien hoe standvastig wij blijven staan in Jezus Christus en het Woord dat Hij ons gegeven heeft. 

 

 Men moet nochtans waakzaam zijn, vooral in het opkomen der beproeving: omdat als dan de vijand

gemakkelijker overwonnen wordt, indien men hem in de deur der ziel geenszins laat binnentreden, maar hem terstond, zoohaast hij klopt, buiten afweert. 

 Vandaar deze spreuk: Bied weerstand in 't begin: te laat komt het geneesmiddel, als de ziekte door 't lang verloop de overhand heeft genomen.

 Want eerst is het maar een gedacht dat in de geest komt; daarna een sterke inbeelding; hierop volgt welbehagen, ongeregelde beweging, en dan de toestemming. Heel duidelijk beschrijft Thomas dit. En weet je..., ik moet constateren dat 't toestemmen in de verzoeking, mij niet de voldoening/bevrediging geeft waarvan ik in gedachten van 'gedroomd' had... Het geeft eerder juist teleurstelling. Een gevoel van: 

Is dat nu alles? Met wederom een verlangen naar nog meer, omdat het genoegen eraan zo kort van duur is. De uitspraak: Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak, wordt daarmee nog zwak uitgedrukt.

 En alzoo treedt de booze vijand van lieverlede geheel binnen, als men hem in 't begin niet weerstaat.  

 En hoe langer iemand getalmd heeft te wederstaan, des te zwakker wordt hij dagelijks, en des te sterker de vijand tegen hem. Herken jij dat ook?

6. Sommigen lijden zwaarder beproevingen in het begin hunnen roeping; anderen op het einde. Eenigen integendeel worden bijna geheel hun leven gekweld.

 Eenigen ook worden maar lichtelijk beproefd, volgens de schikking van Gods wijsheid en rechtvaardigheid, die de gesteltenis en de verdiensten der menschen weet, en alles tot zaligheid zijner uitverkorenen voorbeschikt. Tja..., dan heb ik regelmatig het gevoel dat ik behoor tot de categorie mensen die bijna geheel hun leven gekweld worden. Desondanks voel ik me niet ongelukkig, al is het soms wel zwaar. Ik ben een gezegend mens, omdat God mij veel wil leren. Hierbij denk ik aan het boekje met preken van Thomas Boston: 't kromme in het levenslot. Bovendien mag ik al die mooie dingen die de HEERE mij geeft niet over het hoofd zien. Heeft hij mij/ons(mijn man) niet veel gegeven? Wij hebben 5 kinderen uit Zijn hand ontvangen. En inmiddels ook 7 kleinkinderen. Tevens hebben wij geen financiële zorgen. Wonen we op een prachtig plekje in een prachtig huis. Nee, mijn neiging tot zwaarmoedig zijn door naar het negatieve en op mezelf en de mensen te kijken, dát maakt mijn leven zwaar. In die zin is het heel goed voor mij, dit boek door te werken. Regelmatig spreek ik mezelf toe: 'Waarvoor ben je hier op aarde Yvonne? Voor jezelf? Anderen? Of voor de HEERE, Die jou geschapen heeft?

7. Daarom moeten wij niet wanhopen, als wij beproefd worden, maar God des te vuriger bidden, opdat Hij gewaardige ons te helpen in al onze kwellingen: en Hij zal zeker, volgen de woorden van den Apostel Paulus, ons in de beproeving zulke hulp verleenen, dat wij ze zullen kunnen overwinnen. (1Korinthe 10 vers 13)

 Laten wij dan onze zielen onder de hand Gods verootmoedigen* bij alle beproeving en kwelling: want de ootmoedigen* van geest zal Hij redden en verheffen. (1Petrus 5 vers 5 en 6)

Het is belangrijk te benadrukken dat een leven
in de zonde ons lelijk maakt, terwijl een leven
in heiligheid ons mooi maakt en ons tot onze
bestemming brengt 

Meer en meer realiseer ik me dat ik niet zo naar mezelf of anderen moet kijken. Nee, zien op Jezus is veel belangrijker. Hij is de Getrouwe. God heeft mij gemaakt en doet wat Hij belooft in tegenstelling tot mensen. In de waarheidsvriend van 28 november 2024 stond een leerzaam artikel over mooi en lelijk: 

Zonde maakt meer kapot dan je lief is!

8. In beproevingen en lijden ziet de mensch hoeveel vooruitgang hij gedaan heeft; ook is de verdienste grooter, en de deugd komt beter te voorschijn.

 Het is niets groots wanneer iemand godvruchtig en ijverig is, als hij geene zwarigheid voelt; maar wanneer hij in den tijd van tegenspoed zich geduldig houdt, dat geeft hoop op groote vorderingen. 

 Eenigen worden van groote beproevingen bewaard, en worden dikwijls overwonnen in kleine, die dagelijks voorkomen, opdat zij daardoor verootmoedigd zouden worden, en nooit op zichzelven in groote zaken zouden betrouwen, daar zij in kleine zoo zwak zijn.

Spreekt Thomas á Kempis hier uit eigen levenservaring? Dat kan toch haast niet anders? Ik denk aan de gelijkenis van de talenten(mattheüs 25 vanaf vers 14) Gebruiken we de 5, 2 of 1 talenten die we van de HEERE hebben gekregen? Wat belooft de HEERE ons in deze gelijkenis indien we hierin volharden óf ze begraven? Daarnaast lees ik zondag 10 uit de Hiedelbergse Catechismus: 
Dat wij in allen tegenspoed geduldig, in voorspoed dankbaar zijn mogen. Tevens heel bemoedigend het Bijbelgedeelte dat hierbij staat als bewijstekst uit Romeinen 5: 

De vrucht van de rechtvaardiging:

3. En dit niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt,

4. en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop.

5. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.

6. Want toen wij nog krachteloos waren, is Christus op de bestemde tijd voor goddelozen gestorven.

Oefening: 

De beproevingen/bekoringen dienen om ons te zuiveren van de geheime verkleefdheid welke wij tot de ijdelheid en tot de eigenliefde bezitten, alsook van het vertrouwen dat wij in ons zelven hebben, met ons het gewicht onzer ellenden te doen gevoelen, met ons van alle voldoening eenen afkeer te geven, en met ons te verplichten van op God alleen te steunen. Zij dienen daarenboven nog, om ons te verootmoedigen door de beproeving onze zwakheden en door het gevoel van den wortel van verdorvenheid, dien wij in ons zelven dragen. Zij dienen eindelijk om ons te onderrichten over onze machteloosheid, zoowel om iets goeds te doen als om ons van de zonde te bevrijden, zonder de hulp van God. 
Juist! Die beproevingen leren mij hoe onmachtig en klein ik ben. En hoe groot God is. Zonder Jezus Christus, mijn Zaligmaker, kan ik niet rein voor God staan. De HEERE wil ons leiden door Zijn Woord en Heilige Geest. Opdat we zullen strijden tegen de zondige verlangens van ons eigen vlees. In de wetenschap dat de Heere Jezus voor al onze zonden betaald heeft aan het kruis. Hij weet dat ik het in dit leven niet perfect kan doen. En jij ook niet. Daarom ziet de Vader mij aan, door Zijn lieve Zoon. Niet om gemakzuchtig te leven, maar in dankbaarheid Gods wil doen! 

Gebed:

Heer! Ik gevoel in de groote beproevingen/bekoringen dat ik niets uit mij zelven kan dan U vergrammen**, en dat ik, door de neiging tot het kwaad vervoerd, in gevaar ben van verloren te gaan. Maar ik weet ook dat Gij kunt, en uw Apostel verzekert mij, dat Gij mij wilt ondersteunen tegen de geweldigste aanvallen mijner driften. Aldus mistrouw ik mij zelven, en geheel mijn vertrouwen in U stellende, zeg ik tot U: Heer! Behoed mij! Ik ben op het punt van te vergaan. Ik zal mijne hand, gelijk de H. Petrus, tot U uitreiken, en ik hoop dat Gij mij niet zult laten vergaan. Amen.
Ja, ik zie de invloeden van het Rooms-katholicisme in dit gebed. Jij ook? Hoe dan? En moet ik me eraan storen? HEERE behoed mij, voed mij met Uw Woord en vervul mij met Uw Heilige Geest. Maak mij nederig, zoals in 't bovenstaande gebed beschreven staat. Om zo met liefde en passie een navolger van Christus te zijn. 

Gedachtzame vragen tot bedachtzame antwoorden:

1. Hoe ga jij om met verzoekingen en/of verleidingen?
2. Telkens wanneer ik dit boekje lees, blijf ik alert door mijn Rooms-Katholieke achtergrond. Dan denk ik: Ja, ja Thomas, pas op dat je jezelf niet 'heilig' werkt... (Want daar ben ik regelmatig voor gewaarschuwd in de reformatorische kerk) In mijn jeugd werd ik sterk aangemoedigd om het goede te doen! De last van goede werken... Heb jij daar 'last' van? 
3. Of heb jij juist meer last van de uitdrukking die veel gebruikt werd in de reformatorische kringen waar ik mezelf in bewoog dertig jaar geleden: Met een boekje in een hoekje zalig worden... Zelf kan je niets aan jouw eigen zaligheid toedoen. Het is Christus alleen! Daar werd ik toen wanhopig van. Niets wat ik deed was goed genoeg en ik voelde me ook niet slecht genoeg... Op welke manier neem jij 'ballast' mee uit jouw verleden? 
4. Zoals ik in vraag 3 schreef: Het is Christus alleen! Ik realiseer me steeds meer dat ik in beiden kerken de mens veel te veel centraal heb gesteld. Navelstaren naar de mens. Zie ik vruchten van het geloof? Goede werken dus. En ben ik mezelf genoeg bewust van mijn zondigheid? Alle aandacht die ik hieraan besteed, gaat ten koste van de aandacht aan de HEERE, besef ik ineens... Hoe is dat voor jou?
   
5. En toch? Zonder de werken is ons geloof dood!  Lees Jakobus 2:
   14. Wat voor nut heeft het, mijn broeders, als iemand zegt dat hij geloof heeft, en hij heeft geen werken? Kan dat geloof hem zalig maken?
   17. Zo is ook het geloof als het geen werken heeft, in zichzelf dood. 
   Dit heb ik ècht moeten leren(en dat gaat nog steeds met vallen en opstaan): Geen ongemakkelijk gevoel te hebben bij het goede dat ik doe. Maar wel kritisch te zijn! Waarom doe ik wat ik doe? Paulus spoort de Filippenzen aan tot een heilig leven: 
   Filippenzen 2:
   13. want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen.
   Luister je mee naar de lezing van dominee C. van Rijsdijk? De vragensessie heb ik ook als link hierbij gezet. Zeer verhelderend voor dit dilemma...
   

Deze blogs schrijf ik niet omdat ik alles zo goed weet, want ik heb nog veel te leren en zal nooit uitgeleerd raken hier op aarde. Het geeft mij wel vrede en blijdschap om met de HEERE en Zijn Woord bezig te zijn. Wil je een opbouwende reactie geven? Ik hoor en leer graag van jou!

Volgende hoofdstuk 

Vorig hoofdstuk
Dit hoofdstuk lees je op pagina 20 van de vertaling van dr. Is. van Dijk

* Telkens veranderende in gedrag of denkwijze. M.a.w.: Ongedurig en/of wispelturig

** Vertoornen. Het is een emotie die ontstaat wanneer iemand geïrriteerd raakt en verbitterd wordt. Het is een gevoel van boosheid en ongenoegen dat kan. Ontstaan door verschillende situaties of gebeurtenissen. Het kan voorkomen uit teleurstelling, onrechtvaardigheid of het gevoel moet serieus genomen te worden. 

13a) Over het weerstaan aan bekoringen*.

1. Zoolang wij op de wereld leven, kunnen wij niet vrij zijn van kwelling en bekoring*. 
 Daarom staat er in 't boek Job geschreven: 
Het leven van den mensch op aarde is een bekoring Wanneer je Job 7 vers 1(HSV) en Job 7 vers 1(Vulgaat KBS) vergelijkt met elkaar zie je iets opvallends!
Het vulgaat** vertaalde namelijk de volgende vraag weg, die wel staat in de vertaling van dr. Is. van Dijk:
Heeft niet de mensch een strijd op aarde? 
 Daaruit volgt dat ieder zich zou moeten in acht nemen voor zijne bekoringen, en waken in het gebed, opdat de duivel geene gelegeneheid vinde, om hem te bedriegen, hij, die nooit inslaapt, maar altoos rondloopt, zoekende wien hij zal kunnen verslinden.(1Petrus 5 vers 8)
 Niemand is zoo volmaakt en zoo heilig, of hij heeft somtijds bekoringen; wij kunnen daar niet volkomen van bevrijd blijven.

Herkenbaar. Alleen al de 'simpele' verzoeking om in slaap te vallen tijdens de preek of het gebed. Ik ga op onderzoek in de Bijbel:
*De discipelen hadden er ook zo'n moeite mee in de hof, toen Jezus vroeg voor Hem te waken. 
Mattheüs 26:38 Toen zei Hij tegen hen: Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe; blijf hier en waak met Mij.
40. En Hij kwam bij de discipelen en trof hen slapend aan en Hij zei tegen Petrus: Kon u dan niet één uur met Mij waken?
43. En toen Hij bij hen kwam, trof Hij hen opnieuw slapend aan, want hun ogen waren zwaar geworden.
*Ik denk ook David en Bathseba. Zij was zich aan het wassen buiten en David zag deze knappe vrouw vanaf het dak van zijn huis. De verleiding was te groot voor hem en hij liet haar halen...
*En Judas, die zich liet verleiden door het geld dat hij van de overpriesters kreeg, wanneer hij Jezus aan hen zou overleveren...
*Wat te zeggen van Ananias en Saffira? Die zich lieten verleiden voor geld en aanzien...
Zijn er niet veel meer voorbeelden te noemen uit de Bijbel? En wat een troost voor mij, dat zulke grote gelovigen hiermee te worstelen hadden. Ik ben niet alleen! Mijn worsteling met die lekkere jodekoeken of pure chocolade met nootjes. Oh zooooo niet goed voor mij! Of uit eigen frustratie náre dingen zeggen tegen mijn naaste. Of verzwijgen, zoals we constateerden in een vraag die Lianne beantwoordde in hoofdstuk 11b. De Waarheid niet zeggen uit angst en te grote verdraagzaamheid. En speelt hoogmoed niet vaak een rol? Belangrijk willen zijn?  Daarbij denk ik opnieuw aan de discipelen. Deze keer Jacobus en Johannes met hun moeder. Ze kwamen naar de Heere Jezus om in Zijn Koninkrijk aan de linker- en de rechter-kant(vanaf vers 20) te mogen zitten. Of in het middelpunt van belangstelling willen staan? En in welke mate doe ik hieraan mee? Met mijn blogs schrijven? Welk doel heb ik hiermee op het oog? De HEERE groot maken? Of mezelf? Komen bovendien verzoekingen niet naar mij toe in de vorm van zorgen of onenigheid? In 't gezin, de familie, kerkelijke gemeente of 't werk? 

En tóch heeft de Vader ons aangenomen tot Zijn kinderen door Jezus Christus... 

2. Maar de bekoringen* zijn dikwijls den mensch zeer nuttig, alhoewel zij lastig en onaangenaam zijn, omdat hij daardoor verootmoedigd, gezuiverd en onderricht wordt.

Dit leerden we in 't voorgaande hoofdstuk 12: Hoe voordeelig de tegenspoed is. Hoeveel leer ik van onenigheid? Nederig en vergevingsgezind te zijn bijvoorbeeld? Of wat leer ik van ongezond voedsel eten, waardoor mijn gewicht negatief beïnvloed wordt inclusief mijn suikerziekte? Daarmee leer ik mezelf te beheersen, áls ik tenminste, daaraan wil werken... Voor mij persoonlijk is dit een hele moeilijke! Is mijn lichaam echter niet een tempel van de Heilige Geest? 

1 Korinthe 3:16 Weet u niet dat u Gods tempel bent en dat de Geest van God in u woont?
17. Als iemand de tempel van God te gronde richt, zal God hem te gronde richten, want de tempel van God is heilig, en deze tempel bent u. En betekent dat niet, dat ik daar goed voor moet zorgen? Ik heb tenslotte mijn lichaam van de HEERE gekregen. Wanneer ik dronken zou worden door teveel alcohol te drinken, is dat niet goed voor mijn lichaam en mijn gedrag. Dan ben ik geen goed voorbeeld voor de mensen om mij heen en doe ik daarbij de HEERE tekort door mijn levensstijl... Bij Hem

hoort tenslotte een heilig leven! En dan gaan als vanzelf mijn gedachten naar:

1 Korinthe 10:31 Of u dus eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God.

Dit laatste vers lezen gaat niet specifiek om mijn lichaam gezond te houden, maar juist daarmee God eer te geven en met mijn eten en drinken geen aanstoot te geven aan de mensen in mijn omgeving. Tevens vraag ik mezelf af: Hoe ga ik met de ander om? Met conflicten? Met de natuur? Met de door God in bruikleen gegeven dingen? Met mijn werk? Context is ontzettend belangrijk. Ik kan en mag niet zomaar teksten uit de Bijbel plukken. 

 Alle heiligen hebben vele kwellingen en bekoringen onderstaan, en zijn daardoor vooruitgekomen.
 En die de bekoringen niet hebben kunnen doorstaan, zijn verstooten geworden en bezweken. 
 Daar is geen genootschap zoo heilig, en geene plaats zoo afgezonderd, of daar zijn bekoringen en beproevingen.
Nemen we onszelf niet mee? Ons 'belangrijke' eigen 'dikke' ik? Speelt die mijzelf niet veel parten? Door bijvoorbeeld jaloezie? Of het niet willen weten dat een ander het beter weet? Of een goede maatschappelijke positie? Een fijn gezin? Rijkdom? Of uiterlijk? Soms zelfs héél gniepig, door 'zogenaamd' nederig of vroom te zijn? Het beter denken te weten dan een ander?  Het belangrijkste:

Niet willen buigen onder de wil van de HEERE, omdat het mij niet uitkomt... 

Aan mij de vraag: 

Ga ik de strijd aan tegen de verzoekingen van dit leven? Het egocentrisme van deze maatschappij? M.a.w., draait het leven om mij, de ander of dé Ander? Voeren de zorgen of fijne dingen in ons gezin de boventoon? Of mijn werk? Waar zoek ik ontspanning? In televisie, films of social media? Laat ik me bij al deze dingen afleiden van het énige nodige? Een relatie met de HEERE? Bezwijk ik onder de druk van de beproevingen in dit leven? Of volhard ik in het geloof en daardoor in mijn handel en wandel(bijvoorbeeld letterlijk in de natuur😃) door Zijn Geest? Zeg ik met Paulus in Romeinen 5:
3. En dit niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt,
4. en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop.
5. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.
Het zou mooi zijn wanneer je dit gedeelte van dit hoofdstuk helemaal door zou lezen. In eigen kracht doorstaan we deze beproevingen/bekoringen niet, maar met de hulp van Zijn Geest zullen we overwinnen! Door Jezus Christus Die ons verzoend heeft met Zijn Vader. Weet je wat er als kopje boven staat?
De vrucht van de rechtvaardiging

Heerlijk toch? Die vrucht komt er door 't geloof in Jezus Christus en Zijn Heilige Geest, Die het in ons werkt om dat te doen...
Filippenzen 2:13 want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen.


3. Daar is geen mensch geheel vrij van bekoringen, zoo lang hij leeft; want wij dragen in ons de aanleiding om bekoord te worden; sinds wij in de begeerlijkheid geboren zijn.
 Als de eene bekoring of kwelling ons verlaat dan komt er een

andere in de plaats; en wij zullen altijd iets te belijden hebben, want wij hebben het voorrecht van ons eerste geluk verloren. 
Oehhhh, zó herkenbaar waar!  
 Velen zoeken de bekoringen te ontvluchten, en zij vallen er nog meer in.
 Door de vlucht alleen kunnen wij niet overwinnen; maar door geduld en ware ootmoedigheid worden wij sterker dan al onze vijanden.
Jodekoeken vind ik erg lekker. Wanneer ze in huis zijn, kan ik er moeilijk vanaf blijven en zijn er voor ik het me realiseer twee achter mijn kiezen verdwenen. Niet kopen is voor mij de tactiek om dit te voorkomen. Maar als ik eerlijk ben? Ben ik sterker als de koek wel in huis is en ik er gewoon één bij de koffie en/of thee neem. Het vraagt doorzettingsvermogen en discipline en alleen dán kan ik overwinnen. Door het te ontlopen lukt 't niet. Mijn verlangen ernaar wordt zelfs heftiger, dan wanneer ik ze niet zou ontlopen...

4. Die de uiterlijke aanleiding der bekoringen ontwijkt, en daarvan den wortel niet uitroeit, zal weinig vorderen; zij zullen zelfs spoediger tot hem wederkeeren, en hij zal ze meer gevoelen. 
Ha... Ik moest een beetje schuldbewust grinniken toen ik deze zin van Thomas las. Staat daar niet beschreven wat ik ervaar met mijn jodekoeken? En deze zijn nog 'relatief' onschuldig. Maar wat ik in mijn menselijke ogen voor relatief 'onschuldig' hou, is dat in Gods ogen niet even groot? Wie of wat staat op de eerste plaats in mijn leven? 
 Allengskens, door geduld en lankmoedigheid, zult gij ze (met Gods hulp) beter overwinnen, dan door uw ongeduldig en hardnekkig tegenstreven. 
Ik grijp weer terug op mijn jodekoeken. Als zij in de kast staan, moet ik er regelmatig aan denken. Des te steviger ik tegen mezelf zeg dat ik niet aan die koeken mag denken, hoe meer ik eraan denk. Maar als ik geduldig tegen mezelf zeg: 'Ja Yvonne, er staan jodekoeken. Om 10:00 uur mag je er één eten', dan helpt dat mij om de koeken los te laten.

 Neem dikwijls raad in de bekoring, en behandel niet met hardheid iemand die bekoord wordt; maar stort hem bemoediging in, gelijk gij voor u zelven zoudt wenschen.
Wanneer ik verzocht wordt om iets te doen waarvan ik weet dat het niet goed is? Wil ik dat van mezelf weten? Wil ik dat een ander dat weet? Hou ik het voor mezelf, dan blijft het door mijn hoofd 'spoken'. De verleiding wordt steeds moeilijker te weerstaan. Open zijn over deze verleiding en me laten bemoedigen door een ander helpt. Iemand zei eens tegen mij: 
'Breng je zonden en verkeerde gedachten in het Licht!'
Ik zocht het op in de Bijbel en vond 1 Johannes 1 vers 5 tot en met 10. Lees je mee?
Dit Bijbelgedeelte met het kopje: 'In het licht wandelen' krijgt voor mij een dubbele betekenis. 
1) Het bij Jezus brengen, met welke verleiding ik te strijden heb. Hem vragen om kracht deze te weerstaan. Bovendien vergeving vragen voor mijn zonden en zondige gedachten.
2) Het open en eerlijk neerleggen bij diegenen die ik vertrouw en die mij willen helpen Jezus na te volgen.

Gedachtzame vragen tot bedachtzame antwoorden:

1. Ken jij nog meer voorbeelden uit de Bijbel, van personen die verleid werden en in de zonden vielen? Wat betekent dit voor jou?
2. Je hoeft ze mij niet te vertellen, maar ken jij jouw beproevingen? Jouw kwetsbare plek, waarbij jij verleidt wordt om zonden te doen?
   
3. Ontwijk je jouw verzoeking, door ervan weg te lopen? 
4. Of ga jij de strijd aan tegen deze verzoekingen in dit aardse leven? En hoe?
5. Hoe help of steun jij mensen die worstelen met verzoekingen/bekoringen?
   
   

Als laatste zeg ik tegen jou en tegen mezelf:
Wees een beetje lief en verdraagzaam voor jezelf en elkaar. We worstelen allemaal door dit leven heen, om steeds meer in Christus te wortelen! Verwacht het niet van jezelf. De Vader kijkt naar ons alsof wij rechtvaardig zijn, omdat Jezus Christus voor ons wilde lijden, sterven èn opstaan uit de doden! 

Zijn bloed reinigt ons van alle zonden...

De uitnemendheid van de liefde:

1 Korinthe 13:1 Al zou ik de talen van de mensen en van de engelen spreken, maar ik had de liefde niet, dan zou ik klinkend koper of een schallende cimbaal zijn geworden.

2. En al zou ik de gave van de profetie hebben en alle geheimenissen weten en alle kennis bezitten, en al zou ik al het geloof hebben zodat ik bergen zou verzetten, maar ik had de liefde niet, dan was ik niets.

3. En al zou ik al mijn bezittingen uitdelen tot levensonderhoud van de armen, en al zou ik mijn lichaam overgeven om verbrand te worden, maar ik had de liefde niet, het baatte mij niets.

4. De liefde is geduldig,

zij is vriendelijk,

de liefde is niet jaloers,

de liefde pronkt niet,

zij doet niet gewichtig,

5. zij handelt niet ongepast,

zij zoekt niet haar eigen belang,

zij wordt niet verbitterd,

zij denkt geen kwaad,

6. zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid,

maar verheugt zich over de waarheid,

7. zij bedekt alle dingen,

zij gelooft alle dingen,

zij hoopt alle dingen,

zij verdraagt alle dingen.

8. De liefde vergaat nooit.

Wat dan profetieën betreft,

zij zullen tenietgedaan worden,

wat talen betreft, zij zullen ophouden,

wat kennis betreft, zij zal tenietgedaan worden.

9. Want wij kennen ten dele en wij profeteren ten dele,

10. maar wanneer het volmaakte zal gekomen zijn,

zal wat ten dele is, tenietgedaan worden.

11. Toen ik een kind was,

sprak ik als een kind,

dacht ik als een kind,

overlegde ik als een kind,

maar nu ik een man geworden ben,

heb ik het kinderlijke tenietgedaan.

12. Nu immers kijken wij door middel van een spiegel in een raadsel,

maar dan zullen wij zien van aangezicht tot aangezicht.

Nu ken ik ten dele,

maar dan zal ik kennen,

zoals ik zelf gekend ben.

13. En nu blijven geloof, hoop en liefde, deze drie,

maar de meeste van deze is de liefde.

Deze blogs schrijf ik niet omdat ik alles zo goed weet, want ik heb nog veel te leren en zal nooit uitgeleerd raken hier op aarde. Het geeft mij wel vrede en blijdschap om met de HEERE en Zijn Woord bezig te zijn. Wil je een opbouwende reactie geven? Ik hoor en leer graag van jou!

Dit hoofdstuk van Thomas was behoorlijk lang. Daarom behandel ik hem in twee delen. Tot de volgende keer!

Volgende hoofdstuk
Vorige hoofdstuk
Dit hoofdstuk lees je op pagina 18 van de vertaling van dr. Is. van Dijk

* In deze situatie betekent bekoren: beproeving, in verzoeking brengen en leiden tot zonde
** Wil je weten wat het vulgaat is of er meer van weten? Kijk eens op: Theologie.nl, Christipedia en Wikipedia.

12) Hoe voordeelig de tegenspoed is.

1. Het is goed voor ons, dat wij somtijds wat bezwaren en tegenspoed hebben, omdat deze dikwijls den mensch tot zijn hart terugroepen, daar zij hem herinneren dat hij in ballingschap leeft, en op niets , dat van de wereld is, zijne hoop moet stellen.

Een contradictio in terminis(= tegenspraak in termen). Mijn ouders gebruikten deze term soms. Tja..., zij waren in de Roomse kerk met Latijn opgegroeid. Ik heb helaas weinig van deze taal meegekregen, omdat de priester en pastoor in de Roomse kerk van mijn jeugd, veel 'gewoon' Nederlands sprak. Maar wat wil Thomas met, "Hoe voordeelig de tegenspoed is", ons zeggen en leren?

Hoe ouder ik word, hoeveel meer realiteit dit voor mij wordt. Thomas Boston heeft er een boek over geschreven: Het kromme in het levenslot. Wat mij heel erg trof was zijn manier van denken. Het is heel menselijk om bij tegenspoed uit te roepen: 'Waarom overkomt mij dit nou?' De vrouw van Job adviseerde haar man in hun tegenspoed God vaarwel te zeggen. Job antwoorde echter: Je spreekt zoals één van de dwaze vrouwen spreekt. Zouden wij het goede wel van God ontvangen en zouden we het kwade niet ontvangen? In dit alles zondigde Job met zijn lippen niet.
Thomas Boston leerde mij, in plaats van die beschuldigende vraag te stellen, de onderstaande vraag bij tegenspoed te stellen:

Wat wil de HEERE mij hiermee leren?

Ik had eerst heel wat anders geschreven. Maar het moest zo zijn. Deze week kwam Jakobus 1 onder mijn aandacht. De zegen van de geloofsbeproeving. Lees het maar eens! Ik denk dan met name aan:

Jakobus 1:2 Acht het enkel vreugde, mijn broeders, wanneer u in allerlei verzoekingen terechtkomt,
3. want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt.

De hoop op de zaligheid

12. Zalig is de man die verzoeking verdraagt, want als hij beproefd gebleken is, zal hij de kroon van het leven ontvangen, die de Heere beloofd heeft aan hen die Hem liefhebben.

Er staan ook verwijzingen bij. Zoals Romeinen 5 vers 3 en 4 en 1Petrus 1 vers 6 en 7. De laatste maanden ben ik de eerste Petrus brief aan het bestuderen. Lijden is een belangrijke thema in deze brief. Hij laat ons zien welke rol lijden in het leven van ons mensen speelt. En wat het lijden in het leven van de Heere Jezus teweeg heeft gebracht... Zou Thomas a Kempis aan de brieven van Paulus, Jakobus en Petrus gedacht hebben toen hij dit hoofdstukje schreef?

 Het is ook goed dat wij soms tegenspraak te verduren hebben, en dat men van ons een slecht en ongunstig gedacht heeft, zelfs als wij wèl doen en het goed meenen. Dat dient ons dikwijls tot ootmoedigheid*, en behoedt ons voor ijdele glorie.

 Dan immers zoeken wij beter God, den inwendigen getuige, wanneer wij daar buiten door de menschen misacht worden, en dat men van ons geen goed denkt.
Ja, dat merk ik bij mezelf wel. Als het een poosje allemaal op rolletjes loopt, dan krijg ik al snel het gevoel dat ik het allemaal wel zelf kan en geen hulp nodig heb. Zo niet waar natuurlijk! Die opgeblazen luchtbel wordt doorgeprikt door tegenspoed en al mijn hoogmoed loopt leeg... Gezond voor mijn omgeving en mezelf! Tenminste..., wanneer ik ermee tot God inkeer. Want ik kan er twee kanten mee opgaan. Boos worden en anderen de schuld geven. Misschien wel juist God! Of..., nederig worden en beseffen dat ik hulp en heil bij de HEERE moet zoeken. Welke keuze maak ik? En jij?
1 Petrus 5:5 Evenzo, jongeren, wees aan de ouderen onderdanig; en wees allen elkaar onderdanig. Wees met nederigheid bekleed, want God keert Zich tegen de hoogmoedigen, maar de nederigen geeft Hij genade.
Spreuken 3:34 De spotters zal Híj wel bespotten, maar zachtmoedigen zal Hij genade geven.
35. Wijzen zullen eer ontvangen, maar dwazen laden schande op zich.
Spreuken 16:18 Trots komt vóór de ondergang, en hoogmoed komt vóór de val.
19. Het is beter met zachtmoedigen nederig van geest te zijn, dan de buit met hoogmoedigen te delen.
Jakobus 4:6 Hij echter geeft des te meer genade. Daarom zegt de Schrift: God keert Zich tegen de hoogmoedigen, maar aan de nederigen geeft Hij genade.


2. Daarom diende de mensch aan God zoodanig vast gehecht, dat hij niet noodig had veel menschelijken troost te zoeken.
Als een mensch van goeden wil gekweld en bekoord**, of met kwade gedachten geplaagd wordt, alsdan begrijpt hij beter dat hij God nodig heeft, zonder wien hij niets goeds kan doen.
Hierbij denk ik opnieuw aan Romeinen 7 vers 14 - 26 met als kopje:
De inwendige strijd:
Romeinen 7:22 Want naar de innerlijke mens verheug ik mij in de wet van God.
23. Maar in mijn leden zie ik een andere wet, die tegen de wet van mijn verstand strijd voert en mij tot gevangene maakt van de wet van de zonde, die in mijn leden is.
En hierin heb ik die voorbede uit de brief aan de Kolossenzen hoofdstuk 1 vers 9 - 14 zo hard nodig!

Dan leert hij ook treuren, zuchten en bidden voor de ellenden, welke hij lijdt. Dan verdriet het hem, langer te leven; dan wenscht hij dat de dood kome, opdat hij moge ontbonden worden en bij Christus zijn. (Filippenzen 1 vers 23)
Alsdan ook merkt hij duidelijk dat volkomene zekerheid en ongestoorde vrede op deze wereld niet bestaan kunnen.
Daar hoef ik denk ik geen woorden aan toe te voegen, behalve de voorgaande verzen:

Filippenzen 1:21 Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst.
22. Maar blijf ik leven in het vlees, dan betekent dit voor mij vruchtbaar werk; en wat ik verkiezen zal, weet ik niet. 
Zolang de HEERE ons het Leven geeft hier op dit aardse tranendal, zullen wij de HEERE blijmoedig loven, eren en verkondigen. Wat zal het echter heerlijk zijn in eeuwigheid bij Hem te zijn! 

Oefening:
Men moet den tegenspoed aanzien als eene proef de liefde aangedaan, die deze zuivert en ze bovennatuurlijk in ons doet ontstaan. Indien eenieder de achting en het ontzag voor ons had, welke onze eigenliefde verlangt en welke zouden wij voor den evenmensch*** niets hebben dan een natuurlijke verkleefdheid om de overeenstemming van gemoederen, niets dan een menschelijke erkentenis en een inwendig behagen jegens ons zelven. Maar God wil dat wij overal tegenspraak, onverwachte toevallen en wederstand ontmoeten en lijden van hen met wien

wij leven, opdat wij hen alleen ten opzichte van Hem zouden beminnen en omdat Hij het gebiedt. Gelukkig is het hart, hetwelk door tegenspoed beproefd en door bekoringen, waar het wederstaat, gezuiverd wordt, gelijk het goud door het vuur beproefd en gezuiverd wordt: het is hierdoor, zegt de Wijze Man, dat het waardig wordt met God te zijn en bekwaam om volgens zijn Hart te wezen.

Hierbij moet ik denken aan het huwelijk en de Heilige Doop. De HEERE ons mooie dingen gelaten na onze val in het paradijs. Zoals een huwelijk dat uit liefde gesloten wordt en de kinderen die daaruit geboren worden. Alhoewel een huwelijk een heugelijke gebeurtenis is, wordt ook bij het sluiten daarvan, het verdriet, pijn en de tegenspoed niet verzwegen. Daar begint het huwelijksformulier zelfs mee:N. en N., u die uw huwelijk hier in de kerk in het openbaar in Gods Naam wilt laten bevestigen, hoor uit het Woord van God hoe eervol het huwelijk is, en dat het een instelling van God is die Hem behaagt. Daarom mag u in uw hart verzekerd zijn van de toegezegde hulp van God in uw verdriet, aangezien ook de gehuwden in de praktijk van het leven als gevolg van de zonde velerlei tegenspoed en leed overkomt. De getrouwden wil Hij zegenen en bijstaan, zoals Hij beloofd heeft; hen die in ontucht leven en overspel bedrijven, wil Hij daarentegen oordelen en straffen.
De liefde voor elkaar wordt beproefd. Het huwelijksformulier spreekt niet alleen van beproeving. Het einde is geweldig mooi! Namelijk met de belofte uit Psalm 128. Vooral vers 5: De HEERE zal u zegenen vanuit Sion; u zult het goede van Jeruzalem zien, al de dagen van uw leven. Tevens denk ik aan psalm 119. Deze hele psalm spreekt van de vreugde over de wet. En wat zegt vers 71? Het is goed voor mij dat ik verdrukt ben geweest, opdat ik Uw verordeningen zou leren. Verdrukking en lijden vormt ons. En wanneer je oprecht de HEERE vreest, zal je steeds meer op Hem gaan lijken... De HEERE zal een ieder zegenen die de Hem vreest! Hoop niet op jezelf, andere mensen, aardse uitdagingen of dingen. Verwacht het daar niet van. Dat alles brengt ons geen Leven en vrede. Enkel de Heere Jezus. Zoals ik al eerder hierboven van/uit de eerste brief van Petrus vertelde over lijden en tegenspoed. En wat geeft ons èchte hoop en geen hopeloze hoop? 1 Petrus 1:3 Geprezen zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons, overeenkomstig Zijn grote barmhartigheid, opnieuw geboren deed worden tot een levende hoop, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden,

Hoe geweldig is het, wanneer de HEERE je kinderen geeft in jouw huwelijk. Is je al opgevallen wat er, betreffende het voordelige van de tegenspoed, in het doopformulier staat?
Daarom wil Hij ons met al het goede verzorgen, al het kwade van ons weren of dat kwade voor ons doen meewerken ten goede(Romeinen 8 vers 28).

Gebed:
Heer! Ondersteun mij in de gelegenheden van zwarigheid en tegenspraak, die Gij toelaat dat mij overgezonden worden en die Gij wilt dat ik zal onderstaan; en gedoog niet dat zijn in mij de liefde voor den evennaaste*** of mijne getrouwheid jegens U verminderen. Spaar uw hart, met het mijne niet te ontzien, en maak dat de bekoringen, verre van mij te verwijderen van U, mij meer dan ooit aan U vasthechten, door mij dringend en aanhoudend de noodzakelijkheid uwer hulp te doen inzien. Amen.
Volhardendheid om in tegenspoed niet op die sterke wind te letten en de daardoor onstuimige golven, waardoor bijvoorbeeld Petrus(Mattheüs 14 vers 22 - 36) dreigde te verdrinken toen hij op de golven wandelde naar Jezus toe. Maar júist op Jezus te blijven staren. Heere help mij mijn vlees en gevoelens niet te negeren, maar ermee naar U te gaan om op U te vertrouwen. Alleen dan vind ik overvloedige genade, vrede en rust. De golven zullen er misschien nog wel zijn? Jezus draagt mij er echter doorheen! 

Gedachtzame vragen tot bedachtzame antwoorden:

1. Hoe ga jij met tegenspoed om? Er zijn momenten in mijn leven geweest(en soms nog) dat ik alles donker zag en golven pijn en verdriet mij leken te overspoelen. Gevoelens van verlatenheid. Juist op zulke momenten helpt het om standvastig op Jezus te zien en met welk doel Hij mij geschapen heeft... Het is een "training", zoals Paulus ook beschrijft in Hebreeën 12: Met volharding lopen. 
   
2. Misschien kan je Kolossenzen 1 vers 9 - 14 samen met mij uit je hoofd leren? Het heeft mij, tot op deze dag, bij meningsverschillen geholpen niet de wijsheid in pacht te hebben of te geven bij een ander. Maar het in de handen van de HEERE te leggen.
   
   Kolossenzen 1:9 Daarom houden ook wij niet op, vanaf de dag dat wij het gehoord hebben, voor u te bidden en te smeken dat u vervuld mag worden met de kennis van Zijn wil, in alle wijsheid en geestelijk inzicht,
   10. zodat u wandelt op een wijze de Heere waardig, Hem in alles behaagt, in elk goed werk vrucht draagt en groeit in de kennis van God,
   11. terwijl u met alle kracht bekrachtigd wordt, overeenkomstig de sterkte van Zijn heerlijkheid, om met blijdschap in alles te volharden en geduld te oefenen.
   12. Daarbij danken wij de Vader, Die ons bekwaam heeft gemaakt om deel te hebben aan de erfenis van de heiligen in het licht.
   13. Hij heeft ons getrokken uit de macht van de duisternis en overgezet in het Koninkrijk van de Zoon van Zijn liefde.
   14. In Hem hebben wij de verlossing, door Zijn bloed, namelijk de vergeving van de zonden.
3. Lees Klaagliederen 3 eens door. Wat zegt jou dit?
4. Thomas haalt Filippenzen 1 vers 23 aan. Ik wil je vragen Filippenzen 1 vers 19 - 26 te lezen:
   Herken jij het verlangen bij de HEERE te zijn, maar ook het hier willen blijven om geliefden en/of mensen van Hem te vertellen en te bemoedigen in de blijdschap van het geloof? 
5. Leander Janse geeft hier een korte lezing over genadig lijden voor het Evangelie. Hierin citeert hij de  woorden van een Roemeense voorganger die Nederland jaren geleden bezocht:
   'Jullie hebben een kostbaar kado ontvangen. Geloof in Jezus Christus. Maar wij hebben nog een kado extra. Wij mogen ook voor Hem lijden. Een zeer bemoedigende lezing, wanneer je tegenspoed ervaart! 
    

P.s.: Deze voorganger heeft een hele serie korte lezingen over de brief aan de Fillipenzen. Bovenstaande is de zesde. Aanbevolen!

Deze blogs schrijf ik niet omdat ik alles zo goed weet, want ik heb nog veel te leren en zal nooit uitgeleerd raken hier op aarde. Het geeft mij wel vrede en blijdschap om met de HEERE en Zijn Woord bezig te zijn. Graag leer ik ook van jullie. Dus opbouwende reacties lees ik graag. 

Volgenden hoofdstuk
Vorige hoofdstuk
Dit hoofdstuk lees je op pagina 17 van de vertaling van dr. Is. van Dijk

* 1) Berouwvol 2) Bescheiden 3) Boetvaardig 4) Deemoedig 5) Devoot 6) Gelovig 7) Nederig 8) Niet uitdagend 9) Onaanzienlijk 10) Onderdanig 11) Onderworpen 12) Vroom
** 1) Betoverd 2) Gecharmeerd 3) In grote blijdschap 4) Ingenomen 5) Ingenomen met 6) Verrukt
*** 1) Evennaaste 2) Gelijke 3) Medemens 4) Naaste 5) Ten naaste bij 6) Evenmens

11a) Over het verwerven van den vrede, en den ijver om vooruitgang te doen

Dit hoofdstuk ga ik in twee delen behandelen. Er is zoveel over te vertellen. 

1. Wij zouden veel vrede genieten, indien wij ons niet wilden bemoeien met woorden en daden van anderen, en met dingen die niet aan onze zorg behooren. 

 Hoe kan iemand lang in vrede blijven, die zich met andermans bekommernissen inlaat, die gelegenheden zoekt, welke verstrooiing bijbrengen, en weinig of zelden ingekeerd leeft. 
 Zalig zijn de eenvoudigen, want zij zullen veel vrede genieten. 

Bemoeizucht... Heb jij daar weleens last van? Doordat je zelf, je te veel met een ander bemoeit? Of een ander met jou? Ik vind het best lastig hoor... Wat zou Thomas hiermee bedoelen? Ik pak de Bijbel erbij.

Misschien wist jij het al wel, maar ik niet. Mijn zwager vertelde mij dat in 1 Petrus 4 letterlijk staat dat je moet doen wat Thomas hierboven zegt. Petrus waarschuwt de gemeente in dit hoofdstuk, en daarmee ook ons(!), om naar Gods wil te leven. Ja..., om ons zelfs te verblijden naar de mate van onze gemeenschap in het lijden van Christus.(1Petrus 4: 13) Maar daarna schrijft hij in: 1 Petrus 4:15 Maar laat niemand van u lijden als een moordenaar of dief, of kwaaddoener, of als iemand die zich met de zaken van iemand anders bemoeit. Met andere woorden zegt Petrus hier dat we moeten oppassen dat we geen terecht lijden moeten ondergaan omdat wij ons niet gedragen hebben naar het Evangelie van Christus. Dat betekent dus dat we niemand vermoorden of kwaad doen. En ja, je leest het goed! Tevens: als iemand die zich met de zaken van iemand anders bemoeit. Zodat 1Petrus 4: 11 in onze woorden, handel en wandel bewaarheid wordt. Namelijk: Als iemand spreekt, dan als iemand die de woorden van God spreekt; als iemand dient, dan als iemand die dient uit kracht die God schenkt; zodat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus. Hem komt de heerlijkheid en de kracht toe, tot in alle eeuwigheid. Amen. 
(Een mooi gedicht over dit Bijbelgedeelte kan je lezen door op de volgende link te klikken: Lijden als een christen). 

Betekent een eenvoudig leven niet 'gewoon' de wil van God doen? Want dan hebben we vrede in Hem. En als we onverhoopt toch in zonden vallen, mogen we schuldbewust tot Christus gaan voor vergeving van zonden. Het staat zo

helder beschreven in het formulier van het Heilig Avondmaal. Dan zullen we weer vrede vinden. Op de volmaakte vrede zullen we nog 'moeten' wachten, tot Christus terug komt en de nieuwe hemel en aarde zullen aanbreken! 

Welke vrede zoeken wij mensen eigenlijk? Vrede met God? Onze naaste? Of onszelf? De Heere Jezus stimuleert ons vrede te brengen bij de mensen om ons heen. In Lukas 10: 5 en 6 En welk huis u ook maar binnengaat, zeg eerst: Vrede zij dit huis! 6. En als daar een zoon van vrede is, zal uw vrede op hem rusten. Zo niet, dan zal uw vrede tot u terugkeren. Dit hoofdstuk verder lezende zegt de Heere Jezus bovendien dat als de stad de arbeiders/zendelingen niet wil ontvangen, zij het stof van hun voeten moeten schudden in de wetenschap dat het Koninkrijk het dichtbij

gekomen is. Zie Lukas 10:11 en nog verder. Hoeveel vrede zullen deze mensen moeten missen terwijl de arbeiders in Zijn vrede en blijdschap verder mogen gaan. Lukas 10:16, 17 en 20 16. Wie naar u luistert, die luistert naar Mij; wie u verwerpt, die verwerpt Mij; en wie Mij verwerpt, die verwerpt Hem Die Mij gezonden heeft. 17. De zeventig zijn teruggekeerd met blijdschap en zeiden: Heere, zelfs de demonen zijn in Uw Naam aan ons onderworpen. 20. Verblijd u echter niet daarover dat de geesten aan u onderworpen zijn, maar verblijd u erover dat uw namen opgeschreven zijn in de hemel. Aan dit laatste vers zie je duidelijk dat het ons niet moet gaan omdat we demonen kunnen onderwerpen. De kern is dankbaar en blij zijn dat wij kinderen van de HEERE zijn. Vrede in Christus hebben met de Vader! Ik interpreteer dit Bijbelgedeelte zo: We 'moeten' onze naaste van harte het Evangelie van vrede in Jezus Christus brengen. Bovendien willen we dat toch ook, wanneer we Christus als Zaligmaker hebben leren kennen!? Maar..., als de mensen niet willen luisteren en ons zelfs niet ontvangen willen, dan mogen we dit overgeven en loslaten, opdat wijzelf de vrede in Christus niet verliezen. Nog helderder staat dit in Mattheüs 10: 12-15.

Nog veel meer lees ik in de Bijbel over vrede:

 Johannes 14:27 Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u. Laat uw hart niet in beroering raken en niet bevreesd worden. Hier wordt door de Heere Jezus verwezen naar de vrede die wij in Hem hebben. Namelijk, doordat wij vertrouwen op Zijn bloedverzoenend sterven en het eeuwig leven dat we door Hem ontvangen! (Ondanks de verdrukking die wij in dit leven op aarde mee zullen maken júist omdat wij in Hem geloven). Dit in tegenstelling tot de mensen/zielen die niet in dit geloof leven... Zo lees ik in 

Johannes 16:33 Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat u in Mij vrede zult hebben. In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.
en:
Romeinen 5:1 Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heere Jezus Christus.
Wat een troost dit hele hoofdstuk, niet waar!?

Romeinen 8:5 en 6 Immers, zij die naar het vlees zijn, bedenken de dingen van het vlees, maar zij die naar de Geest zijn, de dingen van de Geest. 
6. Want het denken van het vlees is de dood, maar het denken van de Geest is leven en vrede.

Zou ik me dan bezighouden met andere dingen dan met Zijn Woord? Niet alleen in onderzoek, tevens in de taken van mijn dagelijkse leven. Nee ik hoef niets te verzinnen of te bedenken! Het staat allemaal geschreven in Zijn Woord. 

2 Petrus 3:11 -16 Als deze dingen dus allemaal vergaan, hoedanig behoort u dan te zijn in heilige levenswandel en in godsvrucht;
12. u, die de komst van de dag van God verwacht en daarnaar verlangt, de dag waarop de hemelen, door vuur aangestoken, zullen vergaan en de elementen brandend zullen wegsmelten.
13. Maar wij verwachten, overeenkomstig Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont.
14. Daarom, geliefden, terwijl u deze dingen verwacht, beijver u om onbevlekt en smetteloos door Hem bevonden te worden in vrede
15. en beschouw het geduld van onze Heere als zaligheid; zoals ook onze geliefde broeder Paulus, naar de wijsheid die hem gegeven is, u geschreven heeft,
16. zoals ook in alle brieven, wanneer hij deze dingen ter sprake brengt. Daaronder zijn sommige zaken die moeilijk te begrijpen zijn, die de onkundige en onstandvastige mensen verdraaien, tot hun eigen verderf, net als de andere Schriften.

Mijn persoonlijke ervaring is dat ik het moeilijk vind standvastig in geloof te blijven staan in mijn daden en woorden, wanneer ik me in gelegenheden begeef, waar men niets geeft om de HEERE en Zijn Woord. Ik laat me dan  afleiden door niet noodzakelijke bezigheden die mij afhouden van God. Daarom heb ik met hoofdstuk van Thomas te overdenken, twee spelletjes op mijn mobieltje verwijderd. Was het verkeerd? Mag niemand dan zo'n spelletje doen? Dat kan ik niet beoordelen. Maar het hield mij af van gedachten van vrede over Hem!
Mattheüs 26:41 Waak en bid, opdat u niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak. 

Galaten 5:17, 18 Want het vlees begeert tegen de Geest in, en de Geest tegen het vlees in; en die staan tegenover elkaar, zodat u niet doet wat u zou willen.
18. Als u echter door de Geest geleid wordt, bent u niet onder de wet.

Ik las Filippenzen 3:12 Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen.

Hebr. 3 vers 12 Zie erop toe, broeders, dat er nooit in iemand van u een verdorven hart zal zijn, vol ongeloof, om daardoor afvallig te worden van de levende God; Handelingen 4:13 Toen zij nu de vrijmoedigheid van Petrus en Johannes zagen en merkten dat zij ongeleerde en eenvoudige mensen waren, verwonderden zij zich en herkenden zij hen als mensen die met Jezus samen geweest waren.
Filippenzen 2:12, 13 Daarom, mijn geliefden, zoals u altijd gehoorzaam geweest bent, niet alleen zoals in mijn aanwezigheid, maar nu veelmeer in mijn afwezigheid, werk aan uw eigen zaligheid met vrees en beven,

13. want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen.

Jakobus 3:13 Wie is wijs en verstandig onder u? Laat hij uit zijn goede levenswandel zijn werken laten zien, in zachtmoedige wijsheid.

Gedachtzame vragen tot bedachtzame antwoorden:

1. Hoe ga jij om met bemoeizuchtige mensen? Of doe jij dat graag zelf? Hoe kan je hier wijs mee omgaan? Hoe kunnen we mensen de juiste weg wijzen, zonder ons met hun leven te bemoeien? Is dat geen paradox?
2. Ervaar jij vrede in jouw leven? Zoek jij vrede in jouw leven?
3. Voor mij voelt het ook wel tegenstrijdig. Om in termen van deze tijd waarin gevoel nogal centraal staan... Vrede op aarde? Is het niet veelal strijd? 
4. Hoe weersta jij de verleiding van een oppervlakkig leven in plaats van een leven in Christus? 

Volgende hoofdstuk

Vorige hoofdstuk

Dit hoofdstuk lees je op pagina 15 van de vertaling van dr. Is. van Dijk